در دوران حكومت امام علی علیه السلام، به آن حضرت خبر رسید كه “ابن هرمه” مأمور حكومتی ناظر بر بازار اهواز، مرتكب خیانتی شده است. امام  علیه السلام پس از اطلاع، به فرماندار خود در اهواز چنین نوشت:

” هنگامی كه نامه مرا خواندی، ابن هرمه را از نظارت بازار بركنار دار و او را به مردم معرفی كن، و به زندانش بیفكن و آبرویش را بریز، و به همه بخشهای تابع اهواز بنویس كه من _علی_چنین عقوبتی برای او معین كرده ام. مبادا در مجازات او غفلت یا كوتاهی كنی، كه نزد خدا خوار می شوی، و من به زشت ترین صورت ممكن تو را از كار بر كنار می كنم و خدا آن روز را نیاورد.

و چون روز جمعه رسید، او را از زندان درآور و ۳۵ تازیانه به او بزن و او را در بازار بگردان. و هر كس گواهی آورد كه ابن هرمه از او چیزی گرفته است، او را با  گواه قسم بده، و مبلغ را از مال ابن هرمه بردار و به صاحب آن بپرداز و دوباره او را خوار و سر افكنده و بی آبرو به زندان بازگردان، و پاهایش را در بند بگذار، و تنها برای نماز باز كن و فقط اگر كسی برایش خوراك یا نوشیدنی یا پوشاك یا زیر اندازی آورد به او برسان.

مگذار ملاقاتی داشته باشد، تا مبادا راه پاسخگویی به محاكمه را به او یاد دهند و به آزاد شدن از زندان امیدوارش سازند. و اگر دانستی كه كسی چیزی(عذری) به او آموخته است كه به مسلمانی زیانی می رساند، او را نیز تازیانه بزن و زندانی كن تا توبه كند.

شبها زندانیان را به فضای باز بیاور تا تفریح كنند، جز ابن هرمه! مگر بترسی كه بمیرد، در این صورت او را نیز به حیاط زندان بیاور و اگر دیدی هنوز طاقت تازیانه خوردن دارد، پس از ۳۰ روز، ۳۵ تازیانه دیگر- به جز ۳۵ تازیانه نخستین- به او بزن. و برای من بنویس كه درباره بازار(و نظارت بر آن) چه كردی، و پس از این خائن، چه كسی را برگزیدی، در ضمن حقوق ابن هرمه خائن را نیز قطع كن.

 الحیاة ۴۱۰-۴۰۹
دعائم الاسلام ۵۳۳-۵۳۲